امام حسن مجتبی علیه السلام: کسی که مرتب در رفت و آمد به مسجد باشد، به یکی از هشت نیکی می رسد ۱-اعتقادات محکم، ۲-برادری مفیدِ ۳-دانشی همه جانبه، ۴-رحمت الهی، ۵-گفتاری که او را به هدایت می رساند یا ۶- او را از کار زشتی باز می دارد و ۷- ترک گناه از روی شرم حیا یا از خوف و ۸-خشیت خداوند تبارک و تعالی
امام حسن مجتبی(ع) فرمود: ای فرزند آدم! ۱-نسبت به محرمات الهی عفیف و پاک دامن باش تا عابد و بنده خدا باشی. ۲-راضی باش بر آنچه خداوند سبحان برایت تقسیم و مقدر نموده است، تا همیشه غنی و بی نیاز باشی. ۳-نسبت به همسایگان، دوستان و هم نشینان خود نیکی و احسان نما تا مسلمان محسوب شوی. ۴-با افراد [مختلف] آن چنان برخورد کن که انتظار داری دیگران همان گونه با تو برخورد کنند
مؤمن بخاطر وظیفه سعی میکند استعداد های خود را خوب بشناسد و برای شکوفا کردن آن برنامه ریزی کند تا در نهایت توان، در مسیر بندگی خداوند تلاش و کوشش نماید،اما تکیه او هرگز بر خود نیست، تکیه او بر پروردگار متعال است،از این رو مؤمن هرگز در بن بست قرار نمیگیرد و نا امید نمی شود و خداوند آنچه صلاح اوست برایش آشکار میسازد. اساس رها شدن از ناامیدی ها، توجه کامل به خداست.
تمام تلاش انسان موحد ایجاد زمینه توجه بیشتر به خداوند و پرهیز از موانع توجه به اوست و سکوت از بهترین ابزار در این زمینه است. سکوت شعار و علامت کسانی است که نسبت به حقائق عالم آگاهی بررسی دارند. سکوت کلید هر گونه آسایش دنیوی و اخروی است، موجب رضایت و خشنودی خداوند متعال می شود، حساب انسان را در روز رستاخیز سبک و آسان کرده و انسان را از خطا و لغزش و اشتباه مصون می گرداند.
هلاکت و نابودی دین و ایمان هر شخص در سه چیز است: ۱-تکبر، ۲-حرص و ۳-حسد. تکبر سبب نابودی دین و ایمان شخص است و به وسیله تکبر شیطان با آن همه عبادت، ملعون گردید. حرص و طمع، دشمن شخصیت انسان است، همان طوری که حضرت آدم(ع) به وسیله آن از بهشت خارج شد. حسد سبب همه خلاف ها و زشتی هاست و به همان جهت، قابیل برادر خود هابیل را به قتل رساند
در نگاه انسان موحد، یکی از راه های احترام به خداوند احترام به آفریده های اوست. بر اساس این نگاه آبروی انسان ها برگرفته از احترام الهی، محترم و محفوظ است چه مسلمان معتقد باشند و چه نباشند، اگرچه مسلمان معتقد با امثال خود دلبستگی و همبستگی بیشتری دارد ولی این به معنای بی احترامی به دیگران نیست. در نگرش دینی هر که به دنبال آبروریزی دیگران نباشد خداوند لغزش هایش را می بخشد.
امام حسن(ع) می فرماید: «إنّ الْحِلْمَ زینَهٌ، وَالْوَفاءَ مُرُوَّهٌ، والْعَجَله سَفَهٌ؛ شکیبایی زینت شخص، وفای به عهد علامت جوان مردی، و عجله و شتاب زدگی [در کارها بدون اندیشه] دلیل بی خردی می باشد
امام باقر عليه السّلام فرمود: خداى عزّ و جلّ ميفرمايد: بجلال و جمال و بهاء و والائى و برترى ام سوگند بنده اى كه خواسته مرا بر خواسته خويش مقدم بدارد بپاداش، 1.دلش را بى نياز سازم 2.و تمام همتش را در كار آخرت اش قرار دهم 3.و نگهدار دارائى او باشم 4.و آسمانها و زمين را ضامن روزىاش گردانم 5.و خودم در تجارت هر تاجرى بنفع او پشتيبانى خواهم كرد.
ابو حمزه نقل مىكند كه امام سجاد (علیه السلام) فرمود: زبان فرزند آدم هر روز بر اعضاى بدنش متوجّه مىشود و مىگويد: حال شما چطور است؟ آنها مىگويند: اگر تو ما را ترك كنى حالمان خوب است و او را سوگند مىدهند و مىگويند: همانا ما به وسيله تو به ثواب يا عقاب مىرسيم.
امام صادق (علیه السلام) فرمود: حواريون به عيسى بن مريم گفتند: اى آموزگار نيكى ها به ما ياد بده كه ۱-سختترين چيزها چيست؟ گفت: سختترين چيزها خشم خداوند است. ۲-.گفتند: با چه چيزى از خشم خداوند مىتوان دورى كرد؟ فرمود: به اينكه شما به كسى خشم نگيريد. ۳-.گفتند: سرچشمه خشم چيست؟ فرمود: تكبر و خود بزرگ بينى و كوچك شمردن مردم.
امام صادق (علیه السلام) پيامبر خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) به جبرئيل فرمود: مرا موعظه كن! او گفت: اى محمد! ۱.هر چه خواهى زنده بمان كه بالاخره خواهى مرد ۲.و هر چه را كه خواهى دوست بدار كه از آن جدا خواهى شد ۳.و هر چه خواهى انجام بده كه آن را ملاقات خواهى كرد، ۴.شرافت مؤمن در نماز شب او و عزّتش در پرهيز كردن از عرض مردم است.
مفضل بن عمر مىگويد: از امام صادق (علیه السلام) پرسيده شد: كمترين حق مؤمن بر برادرش چيست؟ فرمود: خودش را در چيزى كه برادرش به آن محتاجتر از اوست، مقدم نكند.
شخصی به امام صادق (علیه السلام) عرض كرد كه چه چيزى ايمان را در بنده پا برجا و ثابت مى كند؟ فرمود: ۱.چيزى كه او را در ايمان ثابت مىكند، ورع و پرهيزگارى، ۲.و چيزى كه او را از ايمان بيرون مىكند طمع است.
امام باقر (علیه السلام) فرمود: شهادت در راه خدا كفاره هر گناهى است مگر وام، كه كفاره ندارد، مگر ادا شود و يا رفيقش آن را بپردازد و يا صاحب حق آن را ببخشد.
امام صادق (علیه السلام) از پدرانش نقل مىكند كه پيامبر خدا فرمود: خداوند به من و امت من هديه اى داده است كه به هيچ يك از امتها آن را نداده و اين كرامتى از جانب خداوند بر من است. گفتند: اى پيامبر خدا! آن هديه چيست؟ فرمود: ۱.افطار كردن ۲.قصر (باصطلاح شکسته) خواندن نماز در سفر است، هر كس اين كار را نكند هديه خدا را رد كرده است.